Terug in Europa

31 augustus 2010 - Rzeszów, Polen

 

Dinsdag 24 augustus, een parkeerplek in het centrum van Odesa en we gaan de stad in. Eerste indruk is geweldig, mooie statige gebouwen, brede lanen, een stad met allure. De stad is gesticht op voorspraak van Catharina de Grote, dus eigenlijk ook een Ineke, en gebouwd door haar lover, Admiraal Potemkin. Toeristen in overvloed, maar vooral Oekraïense, op vakantiebezoek voor de Zwarte zee. Wij vallen wel op met onze Iveco. Op naar een Mac, waar de vorige blog ook zo keurig werd verzonden. Het lukt daar niet om verbinding te maken dus naar een wat luxere tent. Daar gaat het prima, maar van ijskoffie hebben ze nog nooit gehoord. Het geprobeerd uit te leggen wat het is maar dat lukte niet want ik kreeg een kopje zwarte koffie met een bol vanille ijs er in. Weer eens wat anders. De 192 treden van de Potemkin-trappen (het slagschip en de opstand in 1905) op en neer gelopen. Veel mensen zijn daar overleden. De originele naam van deze trap was de “Richelieu trappen”, genoemd naar het monument bovenaan de trap van Hertog de Richelieu. Veel gewandeld en om 16:00 uur gaan we weer rijden om in het zuiden een ‘camping’ aan het strand te vinden. Volgens de LP is het water daar schoner dan in het noorden van de stad. De oosterburen zijn geen ‘campingmensen’. Zij zetten hun tent op waar het ze uitkomt. Dus campings kom je ook niet tegen. Er valt geen droog brood te verdienen met een camping maar wel met huisjes verhuur en daar zijn we naar op zoek. Het lukt en om 18.00 staan we op een parkeerplek van een dagrecreatie aan het water met bewaking maar je mag er niet kamperen. Behalve als Ineke het vriendelijk vraagt. We zwemmen en liggen nog wat in de avondzon en hebben vakantie!

Woensdag 25 augustus, niets te melden behalve dat het heerlijk vakantie weer is en de Zwarte zee heerlijk is. Wel leuk om te zien hoe al die Oekrainers zich vermaken.

Donderdag 26 augustus, Naar het Noorden. Dus weer door Odesa en om 12.00 zitten we op de grote weg. We hebben wat kriebel op onze rug, zonnebrand. Een beetje smeren had mogelijk wel geholpen maar niet gedaan. Dus hier en daar een beetje rood aangebrand. Een saaie rit over een prima weg eindigt voor ons in Uman. Aan een plein met aan de ene kant de brandweer en de andere een pizzatent. Het ziet er goed uit dus dat wordt niet koken vandaag. Onbegrijpelijk dat na 20 jaar onafhankelijkheid van dit land nog steeds Lenin ook hier over de stad uitkijkt. De disco van de terrassen gaat om 23.00 uit en we kunnen gaan slapen.

Vrijdag 27 augustus, aardige mensen in de stad, ze laten je tenminste lekker slapen. Na het ontbijt rijden we naar het Sofiyvka Park, het Oekraïense Versailles en dat in Uman.
Er was eens………. Een rijke Poolse graaf Felix die een Griekse slavin zó mooi vond dat hij haar kocht en tot zijn vrouw nam. Dat kon en mocht vroeger, dus niet zeuren. Hij liet een 150Ha groot park aanleggen dat net zo mooi moest worden als zijn vrouw en dat lukte. Op dit moment is het park bij alle botanisten in de wereld bekend. Of hij er gelukkig mee is geworden is de vraag, hij stierf aan een gebroken hart omdat Sofietje er met zijn zoon er vandoor ging. Dit alles gebeurde in begin 1800, dus toen kon je ook mooie meisjes kopen, net als nu. Er is nog niets veranderd. Het park is mooi hoewel de waterkwaliteit van de vijvers veel algen laat zien. De bomen laten hier en daar hun blad al vallen, het wordt herfst. Ook nogal wat kraampjes met souvenirs en met wat waterfietsen en bootjes is de kermis compleet. We rijden verder en stoppen in Letichiv, een onbetekenend dorpje. Om de hoek bij het gemeentehuis neem ik een biertje en na een half uurtje komt de bewaker zeggen dat ik verder moet gaan staan. Ik wijs op mijn biertje en zeg dat ik niet meer mag rijden van de politie. Hij weet niets meer in te brengen en verlaat het toneel. Wij staan heerlijk rustig, met bewaking.

Zaterdag 28 augustus, het weer wordt anders. Voor het eerst sinds lange tijd weer wat regen gehad. Wel lekker om te rijden en stoppen pas in Ternopil. Er is feest met ridders en Kendostrijders en een half dozijn bruidjes. Toen barste het noodweer los, alles spoelt weg. De bruidjes komen in de kerk schuilen. Ook het feest is zo goed als afgelopen en wij zetten de Iveco in een doodlopend stukje weg in het centrum. De lucht klaart op, we maken een wandeltocht door de stad en eten wat Egyptisch? Het was een Egyptisch restaurant maar of ze dit daar ook eten, ik weet het niet. Het smaakte wel.

Zondag 29 augustus, Op naar Lviv, de laatste grote stad van Oekraïne. Een stad met historie vanuit de 13e eeuw met veel oude maar mooie gebouwen. Het Florence van het oosten, zo wordt het genoemd. Op iedere hoek van de straat staat een kerk, zo lijkt het wel. De een nog mooier en groter dan de andere. We zitten in het westen van dit land en daar is in het verleden de bevolking gedwongen om rooms-katholiek te worden met als gevolg een enorme hoeveelheid basilieken en kathedralen. Toch lijkt het een mengelmoesje van Orthodox en Rooms als wij diverse bruidjes, ja ook hier, in het huwelijk zien treden. De binnenstad lijkt wel overspoeld met bruidsauto’s. Overal waar je kijkt zie je de meest bizarre versieringen op de auto’s geplakt zitten. Na een heerlijk Japans etentje lopen we weer verder door deze mooie stad. We verzetten de Iveco van zijn parkeerplek in het centrum, met alle aandacht die hij daar kreeg, naar een wat stillere plek net buiten het centrum. Morgen naar de Poolse grens.

Maandag 30 augustus, Om 14:00 zijn we bij de Oekraïense grens en om 14:00 rijden we Polen binnen. Geen typefout maar ons klokje staat nu weer op de Europese tijd, we zijn weer in Europa! We gaan echt smokkelen, er is weer niet in de koffers gekeken. Heel Europa, Rusland, Mongolië, Kazakstan, Oekraïne en nu Polen, niemand keurt het een blik waardig. Vreemd. Als je met een vliegtuig gaat word je bijkans uitgekleed en met onze Iveco reis je zonder controles door de wereld. Ligt dat aan een vliegtuig of aan onze Iveco? Het Polen waar we doorheen rijden is zó netjes. Gemaaide perkjes, bloemetjes op de balkons en in de tuinen. Stoepen en glad asfalt. Wat een verschil met Oekraïne dat zo graag bij Europa wil horen. Volgens mij zijn ze op de schatkist van Europa uit. Maar om 16:00 zetten we Iveco stil op de eerste echte camping van onze reis. Een met gras onder je voeten in plaats van steengruis. Een met een echt toilet gebouw ipv een gat in de grond. We staan in Przeworsk op een camping met internet maar dat laatste begeeft het tijdens het verzenden van de blog dus dat wordt morgen.

Dinsdag 31 augustus, het regent pijpenstelen als we wakker worden. We hebben gehoord en gelezen dat het oosten zoveel overlast heeft gehad van (regen)water, net zoals mijn broer Guus trouwens. We gaan nu door naar Rzeszów en kijken of we daar wel de blog kunnen versturen.

Dit zal ook mijn laatste blog zijn van onze Mongolië reis. Europa is een mooi gebied maar is al bij zoveel mensen bekend dat ik dat niet ga herhalen. Ik wil iedereen hartelijk bedanken voor het ‘meereizen’ dmv het lezen van de blog. De reacties op de blog hebben wij ook met veel genoegen gelezen ook al hebben wij er geen reacties op terug gegeven. Dat zou te veel tijd hebben gekost.
Wel probeer ik nog de te volgen route in de kaart van de blog te verwerken. Met wat geluk zie je dan waar ik ben, van dag tot dag. Van het oosten van Polen naar huis moet gemakkelijk in een paar dagen te doen zijn maar dat doe ik niet. Wij hebben nog vakantie en zo wil ik ook naar huis rijden, op mijn gemak en nog mooie dingen zien en doen. Ik verwacht dan ook pas omstreeks 10 september weer in Den Haag te zijn en dan van een huis met een tuin te kunnen genieten.

Tot ziens en horens in het Haagje,
Berry en Ineke

 

Maak je reisblog advertentievrij
Ontdek de voordelen van Reislogger Plus.
reislogger.nl/upgrade

Foto’s

20 Reacties

  1. Ton en Mieke:
    31 augustus 2010
    Hoi Ien en Ber,
    Geniet nog even van je vakantie. We zullen de blog missen; we hebben heerlijk met jullie meegenoten.
    Tot in nederland.
    Groetjes Ton en Mieke
  2. Kitty:
    31 augustus 2010
    Veel plezier met jullie laatste stukje reis. Vond het heel leuk om mee te lezen hoe het jullie verging. Wie weet wat je in het laatste stukje vakantie nog gaat meemaken. Geniet er van en na onze vakantie (gewoon in Europa, de Elzas) kom ik wel weer eens langs.
    Zoenen, Kitty
  3. Hakima:
    31 augustus 2010
    Hoi Wereldreis voorbij!!!!
    nu Vakantie!!!
    Ik heb genoten van jullie reis ,geniet nog verder en tot ziens in het haagje.
    groetjes hakima
  4. Heidi:
    31 augustus 2010
    Nou het wordt tijd!!! Tot over 2 weken.
    Liefs, Heidi
  5. marijke:
    31 augustus 2010
    dus jullie komen deze week nog niet terug ,dan zullen we het feesie maar uitstellen geniet van de laatste weken veel liefs vanuit een zonnig den haag anton en marijke
  6. Irene de Jonge:
    31 augustus 2010
    Ha die Ineke en Ber,
    wat een avonturen! leuk om steeds jullie blog te lezen! he Ien, als jij weer aan lezen toe bent: sinds 17 juli is onze nieuwe bibliotheek geopend aan de Fahrenheitstraat 707.
    Tot gauw!!!
  7. Josje:
    31 augustus 2010
    Jammer, alweer de laatste blog. Maar het heeft ook een prettige kant. Jullie zijn bijna weer thuis.
    Maakt van dat laatste ritje ook maar een veilige, door het drukke Europa. Na al die gerzen, kamelen en Lenins wordt het weer goed uitkijken voor al die razende medeweggebruikers.
    Josje en Ed, Biddinghuizen-buiten.
  8. ellydepagter:
    31 augustus 2010
    Lieve Ineke en Ber.Een laatste reactie op jullie blog voordat je weer thuis bent.Weer een prachtig verhaal van jullie belevenissen in de Oekraine. Trouwerijen alles maak je mee.Wat heerlijk dat jullie dat laatste stuk ook nog lekker op je gemak doen er is natuurlijk nog steeds veel te zien en jullie hebben er nog geen genoeg van. Toch kijk ik weer naar jullie uit en zal ik zeker je blog missen en is mijn reis door de wereld ook afgelopen met jullie. Ik heb een goede indruk gekregen van hoe het daar is. Je hebt fantastisch verslag gedaan aan ons. Heerlijk genieten was dat iedere week.Alvast mijn dank aan jullie voor al het nieuws wat jullie mee gemaakt hebben om dat met ons te delen.Was ook best veel werk maar zo bleef ook contact met het thuisfront.Als jullie weer thuis zijn ga dan maar lekker in je eigenbed uit slapen. Alhoewel jullie bed in de Iveco zag er ook niet verkeerd uit.Ben je uitgeslapen Ineke dan zie ik je weer op de tennisbaan.Nog een goede en veilige reis naar huis. Liefs en groetjes van Elly
  9. Fred van Schie:
    31 augustus 2010
    Mochten jullie in Polen toevallig 2 Belgische Hollanders in een tentje tegenkomen, dikke kans dat het Loes en Heleen zijn. Volgens het laatste bericht zitten ze ergens in Gdansk.

    Groetjes Fred, Helma en Daan
  10. Lieke Schonk-van Rooij:
    31 augustus 2010
    Een veilige reis nar huis. tot ziens op de tennisbaan. Ik ben zelf net terug uit Frankrijk en heb helaas de laatste 2 mnd jullie blog niet kunnen lezen. In Feankrijk heb ik 7x tel. uitval gehad en geen internet contact en dat in west Europa.
    Bedankt voor al jullie nieuws. tot ziens
  11. Fenny:
    31 augustus 2010
    Hoi Ineke en Berry
    Fijn om jullie verslagen in zo'n gestaagheid ontvangen te hebben. Ja, inderdaad, veel interessants gehoord en een beetje meebeleefd. Veel dank voor de moeite (die het toch wel een beetje was), maar die zoveel opgeleverd heeft, zowel voor ons lezers, alsook voor jullie zelf (neem ik aan). Heb een goede (vacantie')reis terug. Heel fijn om jullie straks ook weer in levende lijve te mogen zien! Doe voorzichtig de laatste kilometers en tot gauw. Liefs, Fenny
  12. Iris:
    31 augustus 2010
    Hoi wereldreizigers, Veel plezier op het laatste eindje en probeer langzaamaan maar weer te wennen aan ons dichtbevolkte, aangeharkte stukje van deze wondere wereld. En er is op 10 september vast nog lang geen nieuw kabinet! groetjes en tot gauw, iris
  13. lida meuwese:
    31 augustus 2010
    Wens jullie ook een goede terug reis. Het was ieder keer weer leuk om jullie verslag te lezen en wat hebben jullie veel meegemaakt, Grandioos!! Veel groetjes en hopelijk weer snel op de tennisbaan.Lida
  14. Aty en Bert Reine:
    1 september 2010
    Hartelijk dank dat wij jullie logboek mochten lezen.
    Het was indrukwekkend.
    Wij wensen jullie een hele fijne en rustige reis terug in Europa.
    Bonne Route !
    Beste groeten van At y en Bert.
  15. Jopie en Ton:
    1 september 2010
    Hier gaat alles prima. De Chioten zijn weer thuis. Annemarie ziet het leven weer zitten. En wij hebben gisteren Ton z'n zus Annie naar haar volgende logeeradres gebracht. Jammer dat het boek 'Ber, Ineke en hun Iveco' uit is. (we zien uit naar het volgende deel). Tot slot een fijne laatste vakantieweek en een behouden thuiskomst.
  16. Rudy en Nina:
    1 september 2010
    Ha Ineke en Ber,

    Jammer, alweer het laatste blog. Wij wensen jullie een goede reis door Europa. En je weet: als je zin hebt, kom nog even langs in Duitsland. Tot snel.

    Groet van Wilbert en Rudy.
  17. marja holman:
    1 september 2010
    In de eerste plaats, heel hartelijk bedankt dat jullie ons hebt willen laten meegenieten van jullie reis. ik vond het echt fantastisch en heb er erg van genoten. de verhalen en de foto's gaven een goed beeld. Vooral omdat het gaat over gebieden waar wij zo weinig over weten. Doe aub voorzichtig op de verdere reis. Ik hoop tot ziens. Liefs Marja
  18. Hans:
    1 september 2010
    Bedankt, dat wij over jullie schouders mee mochten kijken en lezen, geweldig hoor, jammer dat het eind in zicht is van jullie geweldige reis. Hartelijke groeten van uit Chauffailles Frankrijk waar het nu goed vertoeven is. Graag zien wij jullie als wij weer terug zijn.
  19. lucy en jules:
    3 september 2010
    Een leuke ontmoeting. Het is donderdagmiddag, de bel gaat en een oude man van 92 jaar staat voor mijn deur… “ik heb gewoond op nr 100 ”

    Een jaar geleden stond er op zondagochtend een onbekende man (een stuk jonger) bij mij voor de deur “mijn oma woont hier verderop in de straat ….” Ik geef hem het voordeel van de twijfel, maar op het moment dat ik hem 10 euro voor de “benzine”geef besef ik direct dat dit een wijze les is die mij 10 euro kost.

    De oude man van 92 is onder de indruk dat de deur voor hem open gaat. Aan de manier waarop hij zijn verhaal verteld weet ik dat het niets met “benzine” te maken heeft. Hij heeft in de oorlog gewoond op nr 100. In de oorlog is bij het bombardement op het Bezuidenhout zijn huis in puin gegaan en heeft daarbij zijn familie verloren. Vandaag begeleidt een andere man hem voor een dagje Den Haag waar zijn roots liggen. En dan staat hij in de straat waar hij tot 1945 woonde voor het enige huis dat in de oorlog is blijven staan en leest dat er een fotograaf woont. Hij laat zich door niets weerhouden en belt aan en is zo blij verrast. Aan de keukentafel vertelt hij zijn verhaal, steeds met de opmerking dit ga ik gelijk mijn nicht vertellen. De oude man zeer helder van geest is ook fotograaf.

    Een byzondere ontmoeting dicht bij huis. Welkom thuis tot gauw.
    Groetjes,
    Lucy
  20. Marijke Voss:
    3 september 2010
    Allemachtig wat een prachtige tocht - Dank voor al die extra moeite. Ik zal het nooit met eigen ogen aanschouwen, en ik had wel de lusten en niet de lasten.

    WELKOM, WILLEKOMME, WELCOME INEKE EN BERRY LAAT DAT KE EN RY ER MAAR AF WANT JE HEBT EEN ENORME PRESTATIE GELEVERD !